Vier maanden publiceren, en achteraf niet weten wat het opleverde

Ons contactformulier schreef bij elke aanvraag dezelfde herkomst weg. Het veld dat bestond om onderscheid te maken, maakte geen onderscheid — en dat valt pas op zodra iemand de vraag stelt.

Vier maanden publiceren, en achteraf niet weten wat het opleverde

Een messing zeef met grijs grind waarin één amberkleurige korrel is blijven liggen

Twee dagen voordat onze publicatiekalender begon, vonden we in ons eigen systeem iets dat vier maanden werk onmeetbaar zou hebben gemaakt.

Ons contactformulier legt bij elke aanvraag vast waar iemand vandaan komt. Dat veld bestaat om onderscheid te maken: kwam deze persoon via een artikel, via een zoekmachine, via LinkedIn, of rechtstreeks? Het bleek bij iedereen dezelfde waarde te bevatten — de letterlijke tekst "contact-form". Bij elke aanvraag, altijd.

Het veld dat bestond om onderscheid te maken, maakte geen enkel onderscheid.

Waarom niemand het merkte

Omdat er niets misging. Aanvragen kwamen binnen, werden gemaild, werden opgeslagen en verschenen netjes in het overzicht. Elke afzonderlijke stap deed precies wat hij moest doen.

Alleen de vraag die u een half jaar later stelt — welk stuk leverde dit gesprek eigenlijk op? — had geen antwoord. En die vraag stelt u pas als u hem nodig hebt.

Dat is het venijnige aan meten: een ontbrekende meting geeft geen foutmelding. Hij geeft een leeg vakje, en een leeg vakje ziet eruit als "hier is nog niets gebeurd" in plaats van "dit is nooit opgeschreven".

Waarom het niet kon wachten

We hadden dit rustig in januari kunnen oppakken. Dat leek zelfs verstandig: eerst publiceren, kijken of er iemand komt, en pas meten als er iets te meten valt.

Dat gaat niet op, om één reden. Attributie werkt niet met terugwerkende kracht. Wie in september via een artikel binnenkomt en zijn gegevens achterlaat, laat op dat moment een spoor achter — of niet. Bouwt u de meting in januari, dan zijn september tot december niet moeilijk meetbaar, maar wég. Vier maanden werk waarvan u nooit zult weten wat het deed.

Dat maakte het een dag werk met een deadline, in plaats van een verbetering voor later.

Wat we hebben veranderd

De herkomst reist nu mee tot in de klantregistratie. Een artikel dat naar het contactformulier verwijst, noemt zichzelf in die verwijzing: het weet welk artikel het is, en tegen de tijd dat iemand het formulier verstuurt weet de verwijzende pagina alleen nog dat hij van de contactpagina komt. Het artikel moet zichzelf dus benoemen, anders is de koppeling definitief weg.

Waar dat ontbreekt, valt het systeem terug op de pagina waar iemand vandaan kwam. En waar ook dat ontbreekt, staat er "direct" — een eerlijk antwoord in plaats van een verzonnen bron.

Daarnaast heeft elke lead nu een geschatte waarde, een vervolgactie met een datum en een reden bij verlies. Een lijst met namen en statussen is geen pijplijn; hij is niet op te tellen en niet in te plannen.

Wat u zelf kunt nagaan

U hoeft geen ontwikkelaar te zijn om dit te controleren. Drie vragen, en de antwoorden zeggen genoeg:

Van de laatste tien aanvragen: kunt u van elk zeggen waar die vandaan kwam? Niet "via de website" — dat is de bus, niet de halte. Welk artikel, welke dienst, welk kanaal.

Wat is een klant u waard, en staat dat ergens? Zonder bedrag kunt u niet zeggen of uw inspanning iets opleverde, alleen dat er iets gebeurde.

Wat is de volgende stap bij uw drie belangrijkste openstaande gesprekken, en wanneer? Als het antwoord "daar moet ik achteraan" is, dan is dat het antwoord.

Wie deze drie vlot beantwoordt, heeft zijn zaken op orde. Wie erover moet nadenken, weet nu waar de eerste dag werk zit.

Waar dit niet over gaat

Attributie is geen waarheid. Iemand ziet u op LinkedIn, denkt er twee weken over na, zoekt u dan op naam en komt binnen als "direct". Ons systeem schrijft dan keurig "direct" op, en dat is feitelijk juist en inhoudelijk misleidend. De laatste stap krijgt het krediet voor het hele pad.

Verwacht er dus geen boekhouding van. Wat het wél doet, is een grove richting geven waar eerst niets was: welk onderwerp gesprekken oplevert en welk kanaal alleen bezoek. Dat is genoeg om te beslissen waar uw volgende uur heen gaat — en dat was precies de vraag.

Benieuwd wat er mogelijk is?

Eén gesprek is vaak genoeg om te weten of het past. Binnen 24 uur een reactie, en zonder tussenpersonen.

  • Reactie binnen 24 uur, altijd persoonlijk
  • Na een half uur bellen weet u de orde van grootte
  • Vrijblijvend eerste gesprek, geen verplichtingen
  • Ook voor bestaande software van een andere partij